VADER EN ZOON

tanja-kopie

Tanja wil net gaan douchen als er langdurig wordt aangebeld. In haar badjas vliegt ze de trap af. Ze opent de voordeur, die met kracht haar schouder raakt als er onbeheerst tegenaan wordt geduwd. Leon, de zoon van haar baas, stormt de hal in. Hij trapt achteruit en de deur knalt dicht. Het kleine raam, waardoor ze gekeken had om te zien wie er zo laat nog aanbelde, rammelt in zijn sponning.

‘Leon! Wat is er in hemelsnaam aan de hand?’

Hij smijt zijn helm op het stoeltje in de hoek van de hal. Zo kent ze hem niet. Zijn mond is een smalle streep, zijn haren zijn verward en zijn hemd hangt uit zijn broek. ‘Waar is hij?’ Hij duwt haar opzij en beent de woonkamer in. ‘Waar is mijn vader?’

Ze haast zich achter hem aan. ‘Joost! Wat is er in hemelsnaam aan de hand? Wat wil je? Het is zowat middernacht!’

‘Pa!’ brult hij door het huis. ‘Pa!’

Hij draait zich om. Tanja ruikt bier.

‘Je vader? Je vader is hier niet.’

‘Je liegt!’

Schoorvoetend loopt ze naar hem toe en legt haar hand op zijn arm. Hij slaat hem van zich af. De bruuske beweging doet hem wankelen.

‘Ik sla hem op zijn bek als ik hem vind!’

‘Maar…’ Haar mond valt open.

’Wat ben jij een vals secreet!’ Hij buigt zich naar voren en lijkt de woorden in haar gezicht te spugen. ‘Waarom rotzooi je met een getrouwde kerel?’ Zijn stem breekt.

Ze legt opnieuw haar hand op zijn arm. Omdat hij hem nu laat liggen, vat ze de moed ook zijn andere arm te pakken. ‘Hoe kom je daar nu bij?’ Tanja’s hart bonst, maar haar stem klinkt rustig en vriendelijk. Voor haar ogen verandert een stoere vent in een kleine jongen. Als ze hem zachtjes schudt, springen de tranen in zijn ogen.

‘Kom, lieverd.’ Ze trekt hem de woonkamer in. ‘Kom even zitten.’ Hij laat zich leiden. ‘Vertel nou eens rustig.’

Hij haalt zijn mouw langs zijn neus. Ze pakt haar mok van tafel.

‘Hier, drink wat.’

Gehoorzaam neemt hij een slok van het restje thee.

Ze staat op. ’Ik haal de theepot. Er zit nog wel een beetje in.’

 

In de keuken leunt ze tegen het aanrecht. Ze snoert de ceintuur van haar duster wat strakker aan en haalt een paar keer diep adem. Langzaam hervindt ze haar kalmte.

Haar hart stroomt over als ze hem ineengedoken op de bank ziet zitten. Wat een mooie jongen. En wat lijkt hij op zijn vader! Groot en breed. Hij belooft een drommels knappe man te worden. Later. Als hij groot is. Ze glimlacht.

Ze gaat naast hem zitten en pakt ze zijn hand.‘Vertel eens. Wat is er gebeurd?’

De jongen zucht diep. ‘Ze hebben steeds ruzie. Dat is al een poos. Maar sinds kort vechten ze elkaar de tent uit.’ Hij haalt zijn neus op. ‘Heb je een stukje keukenrol voor me?’

 

Tanja reikt naar haar handtas naast de bank,reikt hem een pakje zakdoekjes aan en slaat haar arm om zijn afhangende schouders. ‘Waar ruziën ze over?’ Hij lijkt haar vraag nauwelijks te horen.

‘Papa is nauwelijks thuis en áls hij er is, lult hij over jou. Hoe geestig je bent, hoe mooi en hoe stijlvol. Bleh, bleh, bleh… Mama kotst ervan. Niet zo gek toch?’

Tanja vertrekt haar mond in een scheve grijns. ‘Nee, joh.’ Ze pakt zijn hand. ‘Je vader is erg druk, lieverd. Hij en ik werken intensief samen. Er blijft weinig tijd voor je moeder over. En misschien zitten ze gewoon even in een moeilijke periode.’ Ze streelt zacht zijn wang.

Leon schudt zijn hoofd. ‘Mijn vader geilt op je. Tanja zus, Tanja zo. Ik word strontziek van je, weet je dat! Vanavond ging het pas echt fout. Ik heb hem ronduit verteld hoe ik baal van dit ge-ouwehoer!’ Leon schuift zijn mok thee aan de kant. ‘Mag ik een biertje?’

Tanja aarzelt. ‘Op één voorwaarde. Dat je hier blijft slapen. Je gaat zo niet meer op die brommer.’

Hij haalt zijn schouders op. ‘Mij best.’

‘Ik heb alleen nog Leffe, geloof ik. Maar die hakken erin, hoor.’

‘Is oké. Ik hoef geen glas.’

Ze staat op. ‘Dat vermoedde ik al. Ik wil wel dat je even laat weten dat je niet thuis komt.’ Ze steekt haar wijsvinger in de lucht. ‘Ik meen het hoor.’

Ze ziet hem zuchtend zijn telefoon uit zijn broekzak halen, draait zich om en loopt naar de keuken.

 

‘Lieverd, je moeder haalt zich van alles in haar hoofd.’ Ze reikt hem het flesje aan. ‘Het komt wel weer goed.’

Hij neemt een flinke slok. ’Ik heb veel gehoord vanavond. Ze dachten dat ik niet thuis was, maar ik was boven. Mama was witheet! Ze noemde je een carrièreslet.’

Tanja trekt haar wenkbrauwen op. ‘Toe maar!’

Zijn ogen vernauwen. ‘Hij gaat dus niet vreemd met jou, zeg je? Dat idee kreeg ik anders wel!’ Zijn haar valt over zijn voorhoofd als hij zijn hoofd schudt.

‘Dat is privé, Leon. Iets tussen jouw ouders. Het gaat je niets aan. Mij trouwens ook niet.’ Ze strijkt de weerbarstige lok opzij. ‘In ieder huwelijk is wel eens wat.’

Leon schampert. Hij heeft zijn flesje leeg. ‘Mag ik er nog een?’

‘Heb je niet genoeg gehad, manneke?’ Gedachteloos wrijft ze over haar bovenarm.

Hij bijt op zijn onderlip en slaakt een zucht. ‘Het spijt me dat ik je pijn deed.’

Zijn duim streelt de plek waar de voordeur haar nietsontziend raakte. Hij buigt voorover, duwt haar badjas een stukje opzij en drukt een kus op haar borst. Als ze haar badjas weer terug wil schuiven, pakt hij haar hand.

‘Ik snap papa wel,’ zegt hij met schorre stem.

‘Wat bedoel je?’

‘Nou jij. Zoals jij eruit ziet.’ Hij buigt zich naar voren en legt zijn andere hand op haar bovenbeen. ‘Je bent een lekker wijf.’

Tanja weet weer niet wat ze moet zeggen. Ze wil zijn hand wegduwen. Haar verbijstering duurt een fractie van een seconde te lang. Leon duikt over haar heen en hij rukt de hals van haar badjas verder open. Zijn hand graait naar haar naakte borst. Hij drukt zijn mond op haar lippen en perst zijn tong naar binnen. Ze wil terugdeinzen, maar zit klem tussen de rugleuning en zijn grote lichaam. Haar hart gaat tekeer en het bloed suist in haar oren. Haar afwerende handen tegen zijn schouders lijken hem slechts nog meer op te winden. Tanja’s brein draait op volle toeren. Dan beantwoordt ze zijn kus.

Eindelijk laat hij haar mond weer los. Ze lacht naar hem als hij met beide handen haar borsten pakt.

‘Weet je hoe vaak ik hiervan heb gedroomd?’ Zijn duimen rollen over haar tepels die automatisch reageren. ‘Van deze tieten, van jouw lekkere lijf!’ Als hij ze kust, streelt ze zijn haar. ‘Je wilt niet weten hoe vaak ik al op je gekomen ben. Alleen de gedachte was al genoeg.’ Hijgend begraaft hij zijn gezicht tussen haar borsten. Ze drukt hem tegen zich aan.

‘Ik lust hier eigenlijk wel een wijntje bij.’ Ze maakt zich voorzichtig van hem los. Met een sierlijke beweging gooit ze haar haren naar achteren en staat op. Ze kijkt verleidelijk over haar schouder als ze naar de keuken loopt. Leon lacht.

‘Wat ben je verrekte sexy,’ verzucht hij als ze terugkomt met een flesje Leffe en een glas wijn. Zijn hand rust op zijn kruis. Tanja ontwijkt zijn graaiende vingers aan en dimt het licht.

‘Veel fijner toch zo?’

‘Kom!’

Ze schudt haar hoofd, loopt langzaam naar de hoek van de kamer en zet rustige lounge-muziek aan. Zijn ogen volgen haar terwijl hij drinkt. Zijn hand wrijft nu. Ze opent het kleine laatje van de siderale en pakt er iets uit.

‘Kom!’ Zijn stem klinkt ongeduldig.

Ze glimlacht en gehoorzaamt aan het dwingende kloppen op de zitting van de bank. Ze steekt haar hand uit en toont hem een klein tabletje.

‘Wil je er een snoepje bij?’

‘Ah! Je bent geweldig, weet je dat!’

Terwijl hij het pilletje wegspoelt, verdwijnen zijn vingers onmiddellijk weer onder haar badjas.

Ze knipoogt ondeugend naar hem. ‘Zal ik even iets spannends gaan aandoen? Speciaal voor jou? Hou je van rode zijde?’

Hij slikt zwaar. Ze zet het halflege flesje op tafel en trekt zijn benen op de bank. ‘Ontspan maar even,’ fluistert ze en duwt hem achterover in de kussens. Vlinderlicht zoent ze hem op zijn neus.

‘Zo terug, schatje.’ Een kushand bij de deur.

Hij glimlacht loom.

Ze draait de badkamerdeur op slot en doet haar badjas uit. Het water klettert op de tegels. Ze voelt zich onoverwinnelijk als ze zichzelf afsponst met romige douchecrème. Naakt loopt ze naar de slaapkamer en opent haar kast. Rode zijde, hè? Ze glimlacht.

In de woonkamer pakt ze het plaid van de bank. ‘Lieve Leon, ik zei toch dat die Leffe’s erin hakken.’ Behoedzaam trekt ze zijn schoenen van zijn voeten. Ze spreidt de plaid over hem uit en stopt hem rondom in. ‘En Seresta is verraderlijk spul als je het niet gewend bent… Arme knul, je zult je morgen wel doodschamen. Met een beetje geluk kan je je niets meer herinneren.’ Met een teder gebaar strijkt ze opnieuw zijn lok opzij en drukt een kus op zijn wang. ‘Wat zal je morgen een hoofdpijn hebben.’

Ze pakt haar wijnglas en nestelt zich in de comfortabele stoel tegenover de slapende jongen. Dan neemt ze een slok en pakt haar telefoon: ‘Maak je geen zorgen,’ tikt ze. ‘Jouw Leon slaapt als een marmotje op mijn bank. Slaap lekker! X’

 

***

2e plaats publieksprijs fictie Editio 2015 (3e plek totaalklassement)

 

 

***

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s