Fleur de Fenne

Vertrek

Ook al is het zondag, vandaag ga ik liever niet mee naar de kapel. Daar voelt het zo fijn en vertrouwd dat ik bang ben dat ik dan terugkom op mijn besluit te vertrekken uit het klooster.
In de keuken luister ik naar het gezang, slik opnieuw die dikke brok in mijn keel weg en maak mijn laatste verwennerijtjes. De appeltaart schoof ik even geleden al in de oven en omdat ik het niet laten kan, maak ik voor vanavond hartige taart. Allebei in ruime hoeveelheid: dan hebben ze morgen ook nog wat.
Ik heb ze nu al tien keer laten beloven dat ze gezond blijven eten als ik weg ben, maar ik heb er een hard hoofd in. Ze smullen ervan en geven me gelijk als ik zeg dat hun lichaam hun tempel is, maar mijn engelen besteden hun tijd toch liever aan studie en gebed.
Wat denken jullie, zal de heringerichte refter ooit nog als gym worden gebruikt als ik 300km verderop zit? Maria beweegt zo veel soepeler nu ze dagelijks oefent. Misschien moet ik haar gewoon elke dag er even aan herinneren dat het tijd is voor de hometrainer of een wandeling in de tuin?
Sorry, jongens. Ik klets te veel. Maar ik ben bang dat ik ga huilen als ik stop met schrijven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s