Liefde

Feest

Vandaag zou Sergio al vroeg komen, maar zoals gewoonlijk in een hok vol kapsters liep alles weer anders. Sers appte dat een van de meiden op zijn kantoortje van haar stokje ging. Nu weet ik (niet zo heel toevallig) dat ze zwanger is en adviseerde hem naast haar te blijven zitten totdat haar vriend er was. Samen vertrokken de bezorgde toekomstige ouders naar de verloskundige en Sergio kon opgelucht ademhalen.
‘Op zulke momenten mis ik je gruwelijk, Fen!’ was heerlijk om te lezen. Maar ja, ik kan natuurlijk regelen, ritselen en met roosters schuiven wat ik wil, er was wél een vrouw minder, dus Sers kon niet weg. Balen! Balen! Want ik heb me voorgenomen hem vandaag iets vreselijks belangrijks te gaan vertellen.
Ik kon twee dingen doen. Boos worden. Of verdrietig. O, dat zijn er al twee. (Al zou je het als janken kunnen samenvatten)
Ik kon dus drie dingen doen 🙂
Ik koos voor de optie ‘gewoon-zorgen-dat-ik-aan-mijn-uurtjes-met-Sergio-kom-zodat-ik-kan-zeggen-wat-op-mijn-tong-brandt’ en boekte linea recta een hotelletje op het platteland. Het regent pijpenstelen en er is daarbuiten enkel nattig bos, modderig gras met hier en daar een onverstaanbaar mompelende Waal. Kennen jullie een beter excuus om de comfortabele kamer dit weekend slechts voor spijs en drank te verlaten? Ik niet. En ik wed Sers al helemaal niet.

Ik stuiter van voorpret, lieve vriendjes.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s