Klooster

Afscheid van Ernestine

Het elkaar afwisselen gaat vanzelf lijkt het. Zonder dat we overleggen zijn er altijd een of twee nonnen bij Sœur Ernestine. Normaal gesproken wordt er ’s avonds in de bibliotheek weinig gesproken en is een lepeltje roerend in de thee vaak alles wat je hoort. Maar nu praten de achterblijvende zusters zacht met elkaar. Naast lieve herinneringen en ontroerende anekdotes hoor ik ook over Ernestines verborgen verdriet. Het maakt me stil. Vanuit de kapel klinkt gezang. Ik snuit opnieuw mijn neus. Morgen is ons afscheid definitief.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s