Klooster

Verward

Mijn bed is smal en iets te kort om prettig op mijn rug te kunnen liggen. Zo goed en zo kwaad als het kan, rol ik me op en sla mijn armen om mijn benen. Het matras is hard en mijn hoofdkussen had best iets dikker gemogen, maar het overtrek van mijn dekbed geurt naar wasverzachter.

Het bed tegen de andere wand is strak opgemaakt met een zachtgele deken. Het gesteven laken is er keurig omheen geslagen. Het gordijntje erboven is nog gesloten. Rood met bloemen. Gardenia’s denk ik. Die ruiken zo heerlijk. In de zomer. In de tuin.
Tussen de bedden staat een kleine tafel. Aan de kant die tegen de muur staat is het formica blad beschadigd. Naast mijn bed een klein lampje. Naast het andere een bijbel en een glas water. Halfvol. Kalkvlekken langs de rand. De vochtplek in de gestucte muur verklaart de wat muffe lucht.

Op een brede plank aan de wand liggen mijn kleren. Jeans, shirt, vest. Netjes opgevouwen. Ik weet niet wie dat deed. Op het smalle plankje ligt mijn horloge en een medicijndoosje. Ik hoef het niet te pakken om te weten wat er in zit. De traagheid van mijn brein verklaart veel.
Ik reik naar mijn telefoon. Moedeloosheid trekt door mijn lijf als mijn blik op mijn onderarmen valt. Mijzelf weer gesneden. Waarmee? Wanneer? Vannacht? Mijn vinger volgt het plastic bandje rond mijn pols. Was ik in een ziekenhuis? Ik trek eraan. Het is te dik om door te scheuren. Daar heb ik een mes of schaar voor nodig. Maar die zijn hier goed opgeborgen. Mijn hoofd bonst. Ik wil er niet over nadenken. Uit de kapel klinkt gezang.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s