Klooster

Hoop

hope
Er wordt nauwelijks gesproken. De nonnen zijn met hun gedachten bij hun medezuster in het ziekenhuis. Realiseren ze zich hoe eindig hun leven is? Opnieuw zet ik de ketel op het vuur. Een blik opzij. Ik zag het wel en ik denk dat ik het begrijp. Ben ik te jong om hier te zijn? Herinner ik hen aan wie ze waren? Ooit?
Sœur Maria waakte vannacht bij haar vriendin en dommelt nu weg boven haar thee. Alles in mij wordt zacht als ik naar haar kijk. Ze is zo goed voor me. Als een strenge, rechtvaardige moeder. Ik zoek het juiste woord om uit te vertellen hoe ik me voel. Gelukkig past niet bij de warboel in mijn hoofd. Tevredenheid botst met de hunkering in mijn onderbuik.
Hete damp boven mijn beker. Het passende woord blijft uit. Ik zit kalm in mijn stoel en ben voor het eerst in lange tijd niet doodsbang voor de nacht die komt. Ik droom over ‘later’ en ‘hierna’. En ineens is daar het woord dat ik zocht. Het is HOOP.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s