Fleur de Fenne

Parijs

tattoo-shop
Ik liep van de markt naar huis. De tattooshop was me nooit eerder opgevallen. Aarzelend ging ik naar binnen. Zomaar. Een opwelling. Maar wel eentje die uit mij hart kwam.
Ik wilde hem op mijn heup. Heel klein, beschaafd. Met mijn duim en wijsvinger gaf ik de maat aan. Ik schreef de mooiste naam die ik ken op een kladblokje.

Maar Stephane, de tatoeëerder, weigerde. Hij heeft geen voortanden, nauwelijks nog een onbedekt stukje huid en een hart van goud. Ik kon koffie krijgen of een borrel en als het nodig was had hij ook nog wel ergens een joint, maar hij doet niks zolang ik die naam niet kon zeggen zonder te huilen. Een hartje kan ik van hem krijgen, meer niet voorlopig. Eerst niet meer grienen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s