Wat voorbij komt

Aicha

Vaak denkt men dat Downers vrolijk en blij zijn. Dat ging zeker op voor mijn onlangs overleden zusje Lieveke, maar niet voor (de Franstalige) Aicha. Ze is stug en zwijgzaam.
Vannacht wilde de slaap niet komen en ik trof Aicha in de woonkamer van het huis waar ik tijdelijk verblijf. Ze huilde. Ik heb geen idee waarom. Ook toen ik haar in mijn armen nam, wilde ze het niet vertellen.
Ik heb voor haar gezongen. Keer op keer. Ze ontspande, werd zacht en kroelerig. Zoals mijn Lieveke. Toen knepen mijn tranen me de keel dicht en heb ik haar in slaap geneuried.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s