Klooster

Schuim

Omdat ik even zacht kreunde toen ik ging staan, vroeg een van de zusters of ik weer zo’n last van mijn rug had. Ik knikte en ze stelde voor dat ik een warm bad zou nemen.
Mijn mond viel open. Maar inderdaad: in de niet meer bewoonde aanbouw is een badkamer met een bad. De leidingen reutelden en stampten, maar warempel, er kwam warm water uit de groenig uitgeslagen kraan.
Na het boeltje eerst grondig te hebben gepoetst, lig ik nu prinsheerlijk in het schuim.
De deur hoeft hier niet per se op slot. Hoewel ik overdag best stoer ben, deed ik het toch maar wel.
Misschien maar goed ook. Warm water, geurend schuim … het werkt als een half ontblote glazenwasser aan de gevel van een kantoor vol typistes. Mijn gedachten gingen onmiddellijk met me aan de haal.
De zusters zijn schatten, hoor. Daar ligt het niet aan. Maar ik word wel een beetje ongedurig als ik aan hem denk terwijl ik hier zo soes.

Dan wil ik alles vergeten en verlang ik naar zijn koesterende armen. Dan wil ik zijn strelende vingers …

Zijn zachte, warme lippen …

Ho! Stop, Fenne!

Dan wil ik naakte huid op naakte huid …

Fenne!! Stop! Doe nou niet!

Te laat. Ik wil hem.

HIER!

NU!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s