Klooster

Haken

fullsizerender
Sœur Ernestine is de oudste zuster hier. Osteoporose maakte haar zo krom als een hoepel. Dat moet pijn doen, denk ik. Zeker als het regent zoals nu. Maar ik hoor haar niet klagen. Vanmiddag wenkte ze me.
‘Voor praten is het nog te vroeg,’ zei ze. ‘Je moet eerst tot rust komen. Fenne? Zo heet je, toch? Fenne?’
Ik knikte.
‘Waar komt die naam vandaan?’ Sœur Ernestine praat als een verkouden bouwvakker. Ze vuurt vragen op je af alsof je een Russische roulette ondergaat. Toch zijn haar ogen poelen van warmte.
‘Ik weet het niet precies, Sœur. Ik geloof dat het zoiets als ‘moedige beschermer’ betekent.’
‘Past nu niet zo heel erg bij je, hè?’
Ik weet niet wat ik moet antwoorden.
‘Kan je haken?’ vraagt ze dan.
Ik schud mijn hoofd. ‘Nee, Sœur Ernestine.’ Volstrekt vanzelfsprekend spreek ik met twee woorden.
‘Pak dat mandje daar,’ zegt ze. ‘Ik zal het je leren. Als je haakt, kan je rustig nadenken. Wat wil je? Een shawl of een muts?’

Sinds vanmiddag kan ik dus haken. Nu alleen het rustig nadenken nog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s