Eromantiek

Dichtbij

Het kreunt, hapert, trilt en staat stil.
Hij lacht. Ik ook. Nerveus. Niet om die lift. Die beweegt heus wel weer. Maar hij. Zo dichtbij. Ik ruik hem. Zo dichtbij. En ik zie de ring om zijn vinger. Zacht glanzend.
Ik voel hem. Zo veel te dichtbij.
‘Er is die knop hier. ‘Alarm’ staat erop. Zal ik hem indrukken? We staan wel erg stil.’ Hij lacht.
Mijn buik trekt samen. Ik ruik hem. ‘Doe maar.’ Ik haat mezelf.
Laat de lift doorgaan. Alsjeblieft. Ik wil het niet. Laat de lift weer bewegen, alsjeblieft. Waarom ruikt hij zo lekker?
‘Of zullen we gewoon even wachten?’
‘Druk op die knop.’
Hij doet een stap naar voren. Nog dichterbij. Ik kijk weg. Hij aarzelt.
‘Druk op die knop,’ herhaal ik. Mijn stem klinkt vreemd. ‘Druk nou maar op die knop.’
Hij lacht. Vol zelfvertrouwen. Ongelooflijk sexy. ‘Echt?’
Ik knik. ‘Druk.’
Zijn wenkbrauw gaat nauwelijks zichtbaar omhoog. Hij drukt.
Mijn lijf schreeuwt nee.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s